Suzanne Jongmans

Suzanne Jongmans gebruikt de fotografie niet als overdracht van documentatie en nieuws maar als zelfstandig medium. De fotografie is in haar werken een gegeven zoals steen of metaal het materiaal is van de beeldhouwer en verf van de schilder. De beelden komen weliswaar intuïtief tot stand maar er zit toch een rationele onderbouw in. De compositie en samenhang van de verschillende onderdelen zijn belangrijk en vormen de bouwstenen van het totaal. Ook de lijst is een onmiskenbaar en wezenlijk onderdeel daarvan.

Ze studeerde fotografie en textiel aan de academie voor beeldende vorming in Tilburg, die combinatie is zeker niet vreemd. Zo is ze in haar fotografie steeds gefascineerd in de combinatie van textiel en personen. Het textiel vormt als het ware een formele tegenhanger met het gezicht. Aanvankelijk in zelfportretten waar ze combinatieve beelden met textiel maakte, nu in de laatste werken ook in foto's met andere personen, waarvan de personen een inhoudelijke rol spelen. De personen vormen als het ware een psychologisch plot. Er is een zekere overkomst met o.a. Holbein, Clouet, Vermeer en de Hollandse Gouden Eeuw. Dat is zeker niet toevallig. In feite zijn in de 16e en 17e eeuw al de grondslagen voor de fotografie gelegd. Noem het de prehistorie van de fotografie. Het blijkt dat de kunstenaars al fotografische beelden gebruikten, ze konden ze echter nog niet vastleggen. In feite bestond het fenomeen van de fotografie zodoende al veel eerder. Het is een atavisme van de Gouden Eeuw en de begindagen van de uitvinding van de fotografie.

Vormgeven, het combineren en analyseren, is voor Suzanne Jongmans net zo belangrijk als de actie van fotograferen. Naast de portretten maakt ze stillevens, samengesteld uit bijzondere voorwerpen. Ze is gefascineerd door verdorde en vergane organische materialen, met name bloemen, die verwijzen naar zowel kwetsbaarheid als vergankelijkheid. Wat ze nu aan het onderzoeken is, is de stofuitdrukking en de sfeer van zowel de tegenwoordige als verleden tijd. Zo werkt zij sinds 2007 aan de serie ‘schuimrubber sculpturen’: kapjes en kragen, geïnspireerd op 16e en 17e eeuwse schilderijen, gemaakt van materiaal dat momenteel voor verpakkingen en isolatie wordt gebruikt. Deze sculpturen gebruikt ze in haar portretten. Het materiaal, maar ook oortjes met een snoertje, een tatoeage en een voet in het gips, doen ons in de 21ste eeuw belanden. Door het gebruik van tijdsvreemde materialen, kunststoffen en techno's, ontstaat een tijdscrux, een spanning van tijd.

Ze gebruikt in het heden elementen zoals in het verleden de voorwerpen gebruikt werden namelijk als symbolen van waarden.

Suzanne Jongmans muteert oude materialen in nieuwe kunststoffen en oude meesters in nieuwe fotowerken.

Exposities

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

2003

2002

Juli/augustus Zomerexpositie, Gemeentemuseum, Den haag
De Museumwinkel, Galerie Ecker, Breda
Mail Art Project, bibliotheek tentoonstelling, van Abbemuseum, Eindhoven
Presentatie galerie Pennings, groeps tentoonstelling, De Krabbedans Eindhoven

Solo Essent-Foyer, Chassetheater, Breda
Presentatie kunstbeurs Arti, Den Haag
'stik maar', Museum Kempenland, Eindhoven
Solo Galerie Pennings, Eindhoven

Oog in oog, Kop, Breda
Duetten, Galerie Ecker, Breda
Art Fair, Utrecht

Openstudioroute, Breda Photo, Breda
In stock, galerie Pennings, Eindhoven

Identity, KOP, Breda
Front, Chassétheater Breda, solo
Harry Pennings estafetteprijs, galerie Pennings, Eindhoven

'Clair Obscur', galerie Pennings, Eindhoven
Galerie Penninsula, Eindhoven
Salonexpositie NBKS, Breda
Your Space, project van PEK, Van Abbemuseum, Eindhoven

Sta*rring, Breda Photo 2005, Breda’s Museum

Chassé Theater (permanent)
Puur, werkperiode en expositie, de Nederlandsche Cacaofabriek
Alles van waarde moet weg, groepstentoonstelling Nederlandsche Cacaofabriek, Helmond

Ups & Downs, Breda Photo 2003, Florijncollege Breda

St. Anna, werkperiode en expositie Voormalig klooster Zundert

ABOUT THE PHOTO WORKS OF SUZANNE JONGMANS

Referring to both vulnerability and impermanence, I am investigating the texture and feel of both the present and past. Since 2007 I have been working on the series 'foam sculptures': caps and collars, inspired by 16th and 17th century paintings, made from materials currently used for packaging and insulation. This is also an inferior material which is often discarded after use.
By using this material I make a reference to consumerism and the rapid circulation of materials. With these foam sculptures, but also an i-pod, a tattoo and a foot in plaster, we end up in the 21st century.

The portraits are a certain reference to Holbein, Clouet, Vermeer and Holland's Golden Age.
It is no coincidence. In fact, in the 16th and 17th century, laid the foundations for photography.
Call it the prehistory of photography. It appears that the artists have used photographic images, they could not yet capture. In fact, there was the phenomenon of photography so much earlier. This is an atavism of the Golden Age and the early days of the invention of photography.

I use the elements in the present as in the past, the objects in my work are used as symbols
of values. I mutate old costumes into new plastics and old masters in new photographic works.
By using time foreign materials, plastics and techno's, I am creating a time crux, a tension of time.